تو مرا آزردی

تو مرا آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت
تو خیالت راحت می روم از قلبت
می شوم دورترین خاطره در شبهایت
تو به من خندیدی و به خود می گویی
باز می آید و میسوزد از این عشق ولی
برنمی گردم نه
می روم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد
عشق زیباست و حرمت دارد